Góður draumur maður..Ingvar Óli Eymundsson

Eyjó!!

Hæ allir þrír sem að heimsóttu síðuna mína í dag, það gleður mig mikið að einhver skuli hafa svona mikla trú á mér í blogginu og einmitt þess vegna er ég að blogga.. eða hvað?... Ég hef frá heilmiklu að segja, á meðan Gilsenigger þorir en aðrir þegja. Í dag mun vera 28. júlí, ég veit btw alltaf hvaða dagsetning er því að ég skrifa hana á hverjum degi ca. 100 í vinnunni!, en hvað um það... 28. það þýðir að það eru aðeins sex dagar í eyjar og krakkarnir eru víst vitlausir í það. Það hefur þó varla farið fram hjá mörgum að það er jú að koma verzlunamannahelgi... svo hvað um það...

Í augnanlikinu sit ég, væntanlega, við tölfuna með kaffibleyttan rudda í trantinum að hugleiða draum sem ég fékk áðan í fegurðarblundinum mínum, sem bara reyndar engan árangur enda ekki við öðru að búast.. eins fallegur og maður er... Þessi draumur var langur og eiginlega svolítið leiðinlegur en samt var eitt mjög heillandi við hann.. Mér hefur dreymt part af honum áður! Ekki það að mér finnist það eitthvað dulúðlegt heldur finnst mér það afar einkennilegt því þetta var eiginlega frekar glatað.. Í draumnum þá er ég með einhverju fólki sem ég get ekki borið kensl á vakandi, þó svo að ég þekki þau í draumnum, og við erum að labba út á land, á Laugar held ég. En í draumnum þurfum við að komast yfir fjall sem er svolítið einsog gaffal í laginu, brött brekka lengst upp og svo niður, en aðeins, hálfa leið.. uppaftur.. niður hálfaleið svo upp og svo niður langa geðveikt bratta brekku... Það var pínu vandamál í fyrstu að komast upp brekkuna því hún var svo brött að maður þurfti hreinlega að klifra hana og þá hjálpaði ekki að hún var ísi lögð.. Loksins þegar maður komst svo upp þá gat maður rent sér restina! Það var að vísu fjör fyrir utan það að í báðum draumunum datt ég útaf fjallinu og vaknaði í kjölfarið.. WHAT THE FUCK! Ég er alveg gjörsamlega gáttaður.. NEI hneikslaður á þessari hegðun sem heilinn minn tekur sér fyrir þegar ég sit ekki við stjórnborðið.. Nákvæmlega svona hluti dreymir mig alltaf.. Ekki endilega ísgaffalsbrekku en eitthvað álíka fáránlegt... Er það eðlilegt eða þarf ég að fara borða sardínur??

Talandi um að þurfa að borða sardínur.. Móðir mín, eins frábær og hún er, heldur því fram að ég borði ekki nóg af sardínum!!! Æji hún er alveg einstök!! Ég man ekki einu sinni eftir því að hafa nokkurn tíma á æfini smakkað sardínu og þess vegna skil ég ekki hvernig ég get ekki ekki borðað nóg af þeim.. Sérstaklega með það í huga að hún komst að þessari niðurstöðu því hún telur sig vita að ég þurfi að borða meira kalk!! OG HÚN SEGIR MÉR AÐ BORÐA SARDÍNUR!! Af hverju ekki ost.... Afsakaðu mig mamma en þú átt eftir að drepa mig úr hlátri einhvern tíma.. Ef þú, lesandi kær, þekkir mömmu þá veistu hvað ég á við...

    En fyrst þetta er á enda þá finnst mér vel við hæfi að enda þetta blogg með  tilvitnun í hetjuna :

        " You're just a woman with a small brain.. It's true their brains are one third of the size ours is" ''Ron Burgandy''

Bæjó